Vooraf heeft Jan van de chirurg dokter Vos uitleg gekregen over zijn heupprothese. Jan vindt het interessant om te zien.

Alles is ingepakt om naar het ziekenhuis te gaan.
Ellen, Ted en Jan Willem gaan samen naar het ziekenhuis in Den Helder voor de operatie.

We moeten eerst even Jan zijn bloedwaardes prikken. Even wachten tot we aan de beurt zijn. Jan vindt het allemaal even interessant.

Even wachten tot Jan zijn kamer klaar is.
In zijn kamer mag Jan zijn operatiekleding aan doen.

In de kamer krijgt Jan zijn operatiekleding aan.
De zuster komt een pijl op de te opereren been zetten. Jan moet aangeven of zij het goed doet.

Nog even het laatste nieuws op zijn telefoon checken.
Dikke knuffel, succes Jan

Twee verpleegsters komen Jan halen en rijden hem in zijn bed naar de operatiekamer

Ellen mag mee naar de operatiekamer, dus ook operatiekleding aan.
Wanneer Jan in slaap is moet Ellen buiten wachten tot de operatie klaar is.

De operatie is goed gegaan. Jan komt de uitslaapkamer in en wordt langzaam wakker. Hij heeft zin in een ijsje. Als dokter Vos zegt dat Jan weer naar zijn kamer terug mag kunnen we allemaal weer opgelucht ademen. Nu herstellen.

Na de testruimte bij de fysiotherapeut werden wij op een andere afdeling achter de computer gezet. Daar moesten wij een hele lastige vragenlijst invullen. Helaas hadden wij niet de mooie pictogrammen met de pijnscores erop mee. Ze hadden ook niet verteld dat deze hele vraag ging over hoeveel pijn je had en wanneer.

Jan en ik hebben nog geprobeerd aan de mevrouw achter de balie te zeggen dat dit echt niet door ons in te vullen was. Moest toch en we moesten bij alles maar aangeven dat Jan veel pijn heeft. Want ja, hij heeft tenslotte zware pijnstillers. En het werd niet gebruikt voor de operatie, dus beetje onzin vonden wij 😉

Jan weet precies hoe het moet. Eerst een nummertje trekken uit de automaat.
Daarna wachten tot de nummers op het bord verschijnen. Dan moet je met je ID (apenfoto) naar de mevrouw van de balie.
Die geeft je stickertjes die je als het jouw beurt is aan de prik mevrouw moet geven.

Bij de prik mevrouw in kamer 1 moest hij een vuist maken (die beweging maakt hij steeds als hij het hierover wil hebben) en dan wordt de naald erin gedaan. Jan keek heel stoer mee hoeveel buisjes er afgenomen werden. Volgens mij 2.

Pleister erop en Jan loopt blij weer naar de volgende afspraak toe.

Bij de apotheek in het ziekenhuis moesten wij weer een nummertje trekken. Jan kijkt meteen op het bord of zijn nummer al aan de beurt is. Zo leuk!
We krijgen van de apotheek mevrouw de was- en smeer set mee. Daar moeten we mee beginnen nadat wij getest zijn voor de AZ wedstrijd. Anders beïnvloed  de zalf de test.

Het was een drukke, maar gezellige ochtend in het ziekenhuis. Iedereen was heel aardig en er werden veel grapjes gemaakt.
Uiteraard is een bezoek aan het ziekenhuis niet klaar voordat er eerst een Latte met een gevulde koek wordt gehaald in het restaurant.

Voor de afspraak bij de oefenruimte van de orthopedie in het ziekenhuis moesten wij wachten.
Op de deur stond deze poster.......

Gym? vraagt Jan
Het lijkt er wel op Jan. Ik weet het niet. We wachten het af.
We moesten iedere keer weer lachen als Jan naar de poster kijkt.

Jan en gymmen op de vroege morgen, dat gaat niet samen.

Zitten op de stoel, dan gaan staan, lopen naar de streep, omdraaien, teruglopen, gaan zitten op de stoel.
De fysiotherapeut kijkt in hoeveel seconden Jan dat doet.

Zitten op de stoel, weer gaan staan, weer gaan zitten net zolang de fysiotherapeut zei dat hij mocht stoppen.
Dit waren 30 lange seconden voor Jan.

Jan mocht gaan liggen op de behandeltafel. De fysiotherapeut begon met de been en heup aan de kant die niet werd geopereerd.
Daarna was de andere kant aan de beurt. Beide kanten waren pijnlijk en stijf, maar de rechter was de moeilijkste en pijnlijkste.